Τι παρατηρούμε;
Πολλά τσιμέντα και τσιμεντόπλακες.
Γιατί τέτοια τάση για σκληρά υλικά; Ήταν τόσο ωραίο το δάπεδο που ήταν καλυμμένο από γρασίδι και πευκοβελόνες. Ήταν μαλακό και ιδανικό για παιχνίδι και πολλά παιδικά πεσίματα και προπάντων φυσικό. Ακόμη και αν έβρεχε δεν υπήρχε πρόβλημα με λάσπες, γιατί το στρώμα γρασιδιού και πευκοβελόνων κρατούσε την λάσπη από κάτω.
Να πως ήταν το έδαφος:
Γιατί πρέπει οι πλακόστρωση να είναι ίδια με αυτή των καινούργιων πεζοδρομίων;
Με την τσιμεντόστρωση αντί να αυξάνουμε τους χώρους πρασίνου, τους περιορίζουμε και τους κάνουμε να μοιάζουν όπως το υπόλοιπο αστικό περιβάλλον.
Να και μερικές φωτογραφίες από την πλατεία κατά την περίοδο των εργασιών:

Αγαπητέ ΔΗΜΕ ΔΡΑΜΑΣ μην φοβάσαι το χώμα, την λάσπη και ότι είναι φυσικό.
ΜΗΝ προσπαθείς να στερεώσεις και να καλύψεις τα πάντα με τσιμέντο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου